மீண்டும் சிங்கப்பூர்…..
விமான நிலையத்திலே ஒரு பெண் காருடன் காத்திருந்தாள்…இந்தியப் பெண்…இங்கே வீணாவுக்குக் காரோட்டி, நண்பி, தாய் எல்லாமே அவள் தான்…வீணாவுடன் தான் தங்கியிருந்தாள்…கணவனை விவாகரத்து செய்து விட்டு தன் மகனைப் படிக்க வைக்கக் கார் ஓட்டுகிறாள்…வரதட்சணைக்காக அவர்கள் செய்த கல்யாணம், அவளை இன்றைக்கு இந்த நிலைக்குத் தள்ளியிருந்தது…
“பயணம் எப்படி?”
“பரவாயில்ல…”
“ரெண்டு கிழமையாகும் எண்டீங்க….”
“மனசு சரியில்ல…அவர் வேற இங்க தனிய…”
“என்ன வீணா….எல்லாரிட்டயும் பொய் சொல்லி சொல்லி என்னட்டையும் பொய் சொல்லுறாய்….” சிரித்தாள் அவள்…
”ஆமா ஆமா அவர் எனக்குள்ளயே இருக்கேக்க நான் இப்பிடி சொல்லுறது பொய் தானே….” கண்சிமிட்டி சிரித்தாள் வீணா...
”அது கிடக்கட்டும்…உன்ன நான் ஒண்டு கேட்டா குறை நினைக்கக் கூடாது…”
”கேளுங்க…”
”நீ ஏன் கல்யாணம் கட்டல…? எதுக்கு கட்டின மாதிரி ஊரை ஏமாத்திட்டுத் திரியுறாய்?”
வீணாவின் முகத்தில் இருந்த புன்னகை காற்றில் விளக்கு அணைவது போல திடீரென்று எங்கோ ஓடிப் போய்விட அதில் துயரத்தின் சாயல் இருளாக வந்து ஒட்டிக் கொண்டது….
“எனக்கு முந்தில இருந்தே ஆம்பிளையளில நம்பிக்கை இல்ல….அதோட என்னை வச்சு சோறு போடேலாது எண்டு அப்பா சொன்னதில இருந்து என்ர செலவுக்கான கணக்கு எல்லாம் எழுதி வைச்சு இப்ப வரைக்கும் கணக்கு முடிச்சுக் கொண்டிருக்குறன்…….இதெல்லாம் நான் கட்டினா நடக்குமா?” சாட்டுக்காக சொன்னாள்…..
“நீ சொல்லுறது சாட்டு வீணா…. கோபத்தில சொல்லுறதைக் கூட இப்பிடி எடுக்குறதா?”
“அது மட்டுமில்லை அனு....அதோட நான் சிஸ்டர் ஆவம் எண்டு தான் இருந்தன்.....ஆனா அது என்ர தங்கச்சியாக்களின்ர வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் எண்டும், நான் ஏன் சிஸ்டர் ஆனன் எண்டும் கேட்பினம் எண்டதால தான் இப்பிடி ஒரு வேசம்......”
“அதில்ல வீணா....நான் சொல்லுறதைக் கேளு....உன்ர லைஃபை நீயே ஸ்பொயில் பண்ணிக் கொண்டிருக்குறாய்...”
வீணா பதில் பேசவில்லை….அவள் உலகத்தில் வார்த்தைகளுக்கும் உணர்வுகளுக்கும் உறவுகளுக்கும் தனி மதிப்பு இருக்கிறது…அது யாரிடமும் இல்லை….யாருக்குமே சொன்னால் புரியாது….
“நான் ஏதாச்சும் பிழையாக் கேட்டிருந்தா ஸொறி…..” என்றாள் அனு
“அதெல்லாம் ஒண்டும் இல்லை…..காரைப் பாக் பண்ணிட்டு வாங்க”
வீணா திரும்பிப் பாராமல் படியேறிக் கொண்டிருந்தாள்…அவள் ஏறும் வேகத்துடன் கண்ணில் நீர் பெருகும் வேகம் போட்டியிட்டது….
”ஐய் வீணா அன்ரி”
அனுவின் மகன் வந்து ஒட்டிக்கொண்டான்..
அவனுக்கு பையில் இருந்த சொக்லேற்றுகளை எடுத்துக் கொடுத்து விட்டு,
“அன்ரிக்கு களைப்பா இருக்கு….”என்று சொல்லி விட்டு அறைக்குள் போய் தாளிட்டுக் கொண்டாள்…
கண்களுக்குள் கடந்தகாலம் கனவாய் விரிந்தது…..
No comments:
Post a Comment